Tjóðhild Patursson
Eg eiti Tjóðhild Patursson, eri 37 ára gomul, eri gift við listamanninum Búa Dam og eigi trý børn.
Eg eri fødd og uppvaksin í Havn. Eg eri dóttir reyðsokkin Hildur Patursson og mentamannin Paula Nielsen. Bróstamjólkina fekk eg við samráðingarborðið millum Pedagogfelagið og Fíggjarmálaráðið, tá ið mamma var forkvinna í Pedagogfelagnum. Eg sleit mínar barnaskógvar á Læraraskúlanum, har pápi mín var rektari. Ungdómsárini var eg forkvinna í Føroya Ungdómsráði og sat í hópin av nevndum, m.a. í Amnesty International Føroyar, Unga Tjóðveldi og Nordisk Ungdomsråd. Eg skrivaði fyri Sosialin og Dimmu. Seinni var eg ritstjóri fyri MESS.fo og hevði eina politiska útvarpssendingá Rás 2. Saman við fimm øðrum ungum kvinnum stóð eg á odda fyri Ólavsvøkukabarettini tríggjar ferðir á rað. Eg lærdi hagfrøði og sosiologi á Lærda Háskúlanum í Lund. Eg havi arbeitt á Hagstovuni og fyri Landsbankan, og eg havi undirvíst á Fróðskaparsetri Føroya í skjótt 10 ár.
Longu í 2008, tá eg var átjan ára gomul, stillaði eg upp til løgtingsval fyri Tjóðveldi. Men ovurhugur til annað virksemi, nevnligamatgerð og matframleiðslu, dró meg á aðrar leiðir. Í 2013 flutti eg til Nólsoyar. Har rak eg Visit Nólsoy í nøkur ár. Í kunningarstovuni menti eg eina matstovu, Gimburlombini, ið vann norðurlendsku matstovuvirðislønina Embla í 2019. Afturat tí menti eg Mat- og Moldmentanarháskúlan á Sandoynni, tá ið eg var stjóri á skúlanum í tvey ár. Seinni lærdi eg til kokk á víðagitna kokkaskúlanum Ferrandi í París,og tá ið eg flutti til Havnar i 2021, lat eg matstovurnar 'Ástaklokkan' og 'Tita' upp í hövuðstaðnum. Eg eri eldhugaður forsprákari fyri at keypa og brúka føroyskar rávørurog fyri at virða og verja føroyska tilfeingið.
Grundarlagið í øllum, eg takist við - veri tað segmiðlan, undirvísing, vinna, gransking ella politikkur - er frælsishugsjónin. Eg eri tip tip oldurabbadóttir Nólsoyar Páll, langabbadóttir Jóannes Patursson og abbadóttir Erlend Patursson. Arbeiðið ímóti frælsu Føroyum, hevur strekt seg yvir nógv ættarlið, og nú vit taka seinasta takið, eri eg til reiðar at bjóða meg fram.
