Nú er valstríð – tí standa vit her. Men vit skulu ikki bara standa her í dag, vit skulu standa her hvønn mánað ella hvørja viku ella hvønn dag, tá vit hava okkurt upp á hjartað!
Tað, sum eg havi upp á hjartað, og hvønn dag vil rópa hart um, er, at eg vil arbeiða fyri at vit gerast sjálvbjargin! Føroyar skulu verða ein sjálvbjargin tjóð!
Eg vil vera ein javnsettur borgari í einum landi, sum er javnsett við onnur lond!
Í Føroyum skal vera rúm fyri øllum. Hvør sum ein skal hava somu rættindi. Somu rættindi til virðiligan studning og virðiliga pensjón. Somu rættindi at fara í hjúnaband og til egnan bústað. Tí um øll ikki eru við, so eru vit ikki eitt samfelag.
Eg vil sleppa at skapa míni egnu virði í mínum landi!
Lat okkum halda lív í fólkaræðnum og arbeiða fyri javnrættindum – javnrætti á øllum stigum – eisini tjóðskaparligum javnrætti!
Takk fyri!
Gunnhild Dahl Niclasen